POBRES BAIXOS E GORDOS

"Isto lévame a un paradoxo: no pasado, eran os pobres quen adoitaban estar subalimentados; na actualidade, nos países desenvolvidos, son os pobres quen máis posibilidades teñen de estar sobrealimentados. [...] Agora que as calorías alimentarias son máis baratas que o aire puro, a gordura leva o selo da pobreza e o fracaso." M.Harris

Que explicacións dá Harris deste paradoxo?

Cres que a consideración actual da gordura ten que ver con outros trastornos da conduta alimentaria?

Paréceche que hai manipulación no tratamento que os medios de comunicación de masa fan da obesidade e da oferta de alimentos?

Velaquí dous vídeos para axudarche con estas cuestións:

Para favorecer o debate achéganse outras fontes:
"O estudo da alimentación introdúcenos na investigación da cultura no seu sentido máis amplo. Os comportamentos socioculturais que determinan a alimentación humana son poderosos e complexos: as gramáticas culinarias, as categorizacións dos diferentes alimentos, os principios de exclusión e de asociación entre tal e cal alimento, as prescricións e as prohibicións dietéticas e/ou relixiosas, os ritos da mesa e da cociña, etc. Todo iso estrutura as comidas cotiás. O consumo de alimentos en xeral, xa sexa de comida ou bebida, transcende a pura necesidade de alimentarse no sentido de nutrirse, pois está tan cargado de significados, de emocións e ligado a circunstancias e acontecementos sociais que nada ten que ver coa estrita necesidade para comer. En definitiva, alimentarse é unha práctica que se desenvolve máis aló do seu propio fin que substitúe, resume ou sinala outras prácticas sociais".
Tomado de Tecnociencia. Aliemtación e Saúde

"O pracer de comer alimentos moi graxos e doces é unha adaptación do pleistoceno para a nutrición e a supervivencia, así como o pracer do sexo é unha adaptación para a procreación: o feito é que era máis probable que aqueles antepasados a quen lles gustaban tanto o comer como o sexo deixasen descendentes e transmitísenlles a eles tales características".
Denis Dutton en Estética e Psicoloxía Evolucionista

Suxestións:
Neste libro Patricia Aguirre "describe as estratexias de consumo que fixeron que na actualidade os pobres sexan gordos de escaseza e os ricos fracos de abundancia".

(Prazo para facer comentarios ata as 23:59 do luns 11 de febreiro)

Música, imaxes, reflexión.

No ano 1992 o cineasta norteamericano Ron Fricke estreou "Baraka", unha das películas documentais máis impactantes das últimas décadas. O termo baraka é unha antiga voz sufí que significa alento vital. Con esta obra, filmada ao longo de varios anos en máis de 24 países por todo o globo, Fricke pretendeu ilustrar a tensa relación existente entre o planeta e o ser humano. Para conseguilo non dubidou en contrastar imaxes de fondo calado estético e grande beleza con secuencias nas que queda patente a brutal e ás veces daniña natureza humana. Ademais, Fricke decidiu non incluír ningún tipo de rótulo ou voz en off: as imaxes debían falar por si soas, convidando ao espectador a un exercicio de reflexión e análise constante. Limitouse a remarcar as imaxes coa música de grandes nomes do panorama sonoro contemporáneo, entre eles a do xaponés Somei Satoh, os chilenos Inkuyo ou os australianos Dead Can Dance, responsables da música que ilustra este pequeno fragmento que vos presentamos.

Logo de varios centos de séculos de adaptación e evolución, como interpretas o impacto humano na natureza? Que tipo de avaliación merece a relación entre o ser humano e o noso entorno? Pode ser comparado coa impronta deixada polo resto de especies animais? Hai algunha imaxe que consideres especialmente salientable ou impactante? Por que?